Nationale richtlijnen voor de klinische praktijk werden recent gepubliceerd door het Belgisch College voor Oncologie
Richtlijnen per tumorlokatie (met ondersteuning van het Federaal Kenniscentrum)
• Borstkanker (2010) (.PDF) - 1ste update
Richtlijnen per tumorlokatie (zonder ondersteuning van het federaal kenniscentrum)
• Gynaecologische tumoren
o Cervixkanker (2010) (.PDF)
o Endometriumkanker (2010) (.PDF)
o Gynaecologische sarcomen (2010) (.PDF)
o Ovariumkanker (2010) (.PDF)
o Vulva-vaginakanker (2010) (.PDF)
Lees meer ...
De thuisbevalling : een verkeerde keuze
De vlaamse gynaecologen reageren verbijsterd op het recent advies van Open VLD welke een lans breekt voor thuisbevallingen. Op zijn zachtst uitgedrukt, beschouwen we dit als een uiterst risicovolle promotie.
Daar de toekomst van een gans leven beslecht wordt de eerst 15 à 30’ na de geboorte, dragen ouders en medici de verantwoordelijkheid om de plaats van geboorte en opvang van de boreling met de grootste zorg uit te kiezen en voor te bereiden. Waar een kind geboren wordt, moet het nodige reanimatiemateriaal aanwezig zijn om de cruciale levensfuncties te kunnen ondersteunen en moet adequaat opgeleid medisch en paramedisch personeel ter plaatse zijn. Elk compromis hierover is zonder meer levensgevaarlijk voor het kind en kan lijden tot onherstelbare, mogelijks dodelijke letsels. Deze stelling beheerst de discussie waar de geboorte moet plaatsvinden, thuis of in het ziekenhuis. Enkel en alleen binnen de kraamafdelingen in de acute ziekenhuizen kan elke noodsituatie, zoals zuurstofnood tijdens de baring, navelstrengcomplicaties, acute bloedingen, levensbedreigende bloedingen bij de vrouw onmiddellijk na de bevalling en zoveel meer binnen de wettelijk voorziene infrastructuur en de medische en paramedische personeelsbezetting adequaat en onverwijld worden behandeld. Deze noodsituaties kunnen zich voordoen na een perfect verlopen zwangerschap. Dit alles heeft geen uitstaans met de nog vaak gehoorde stelling dat gynaecologen het natuurlijk proces van geboorte zouden medicaliseren. Ook voor de gynaecologen moet de sfeer van huiselijkheid bij een geboorte en een respectvol en menselijke begeleiding van elke bevalling voorop staan. De optimale samenwerking binnen de equipe van gynaecologen, vroedvrouwen, kinderartsen en anesthesisten in het verloskwartier, vormt de enige waarborg voor een veilige en humane verloskunde. Eens te meer wil ik benadrukken dat de vaak geciteerde vetes tussen vroedvrouwen, huisartsen en gynaecologen eigenlijk niet bestaan en dat op zeer vele plaatsen uitstekende samenwerkingsverbanden tussen hoger genoemde groepen bestaan met professionele voldoening voor éénieder.
In alle landen ter wereld, ook in de armste ontwikkelingslanden, wordt geprobeerd toekomstige moeders ertoe te bewegen zich naar dispensaria of kraaminrichtingen te begeven om het leven te schenken aan hun kind
De gynaecologen willen nogmaals herinneren aan het feit dat Nederland, veruit het enige land in Europa met een hoog percentage thuisbevallingen, voor de tweede achtereenvolgende maal de op één na hoogste perinatale mortaliteitscijfers kent.
Alhoewel onze noorderburen steeds ontkend hebben dat hun slechte score te wijten is aan het hoog percentage thuisbevallingen stellen ze nu toch hun ganse verloskundig beleid in vraag en wordt de thuisbevalling openlijk bekritiseerd. Terugkeer naar de poliklinische en klinische verloskunde staat hoog op de agenda.
Het is totaal onverantwoord dat wij de omgekeerde weg zouden bewandelen. De prenatale en verloskundige zorg in ons land behoort tot de beste van de wereld.
Een promotie van thuisbevalling dreigt dit zorgvuldig opgebouwd kwaliteitsniveau onderuit te halen.
Deze reactie is zeker niet bedoeld tegen de zelfstandige
vroedvrouw welke haar plaats in de prenatale en postnatale zorg
zeker verdient. Als professionele gezondheidswerker kunnen we ons
echter onmogelijk scharen achter een promotie van
thuisbevallingen.
Dr J Van Wiemeersch, woordvoerder VVOG
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
'Thuisbevalling heeft wel meer risico's'
Geachte,
Blijkbaar doet een volksvertegenwoordiger (nvdr. Peter Gysbrechts van Open VLD) niet gehinderd door enige kennis van zaken, achterhaalde uitspraken over thuisbevallingen, met name in Nederland (zie elektronische nieuwsbrief AK van 22/12/2010). Jarenlang was ondergetekende niet bepaald een koele minnaar van de thuisbevalling, eerder een stille verdediger. Toch is het intussen met de thuisbevalling in Nederland een andere richting uitgegaan. In de eerste plaats is er al jaren een dalende trend in het aantal thuisbevallingen. Dat blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Tussen 2005 en 2008 vond 29 procent van de bevallingen in Nederland thuis plaats, en niet "meer dan 30%".
De geëerde volksvertegenwoordiger zou helemaal gratis via Pubmed en nog even gratis in de British Medical Journal online de recente publicatie over 37.735 aterme bevallingen in Nederland kunnen lezen. Het risico van perinatale sterfte was meer dan dubbel zo hoog bij een laagrisico thuisbevalling (van een voldragen kind!) dan bij een hoogrisicobevalling in het ziekenhuis (1). Om de conclusie van de auteurs te citeren: "Infants of pregnant women at low risk whose labour started in primary care under the supervision of a midwife in the Netherlands had a higher risk of delivery related perinatal death and the same risk of admission to the NICU compared with infants of pregnant women at high risk whose labour started in secondary care under the supervision of an obstetrician (…) the obstetric care system of the Netherlands needs further evaluation"
Mocht de geachte volksvertegenwoordiger enig probleem ondervinden met dit wetenschappelijk artikel had het volstaan even de Nederlandse media (waar deze studie natuurlijk voor de nodige terechte onrust heeft gezorgd) te raadplegen. Zie bijvoorbeeld www.nrc.nlwvan 3 november. Nederland is binnen Europa nu eenmaal het land met bijna de hoogste perinatale sterfte. Het lang vastgehouden dogma dat dit niets met de thuisbevalling te maken heeft, is in november 2010 gesneuveld.
Benieuwd met welk sofisme men nu nog het tegengestelde zou kunnen beweren. Anders wel een tip: in Nederland wil het ministerie van Volksgezondheid 24 miljoen euro uittrekken in 2011 om de toestand te verbeteren.
1. Perinatal mortality and severe morbidity in low and high risk
term pregnancies in the Netherlands: prospective cohort study.
Evers AC, Brouwers HA, Hukkelhoven CW, et al. BMJ. 2010 Nov
2;341:c5639. doi: 10.1136/bmj.c5639.
Hoogachtend,
Prof. Dr. Yves Jacquemyn,
Diensthoofd Gynaecologie-Verloskunde, UZA
in Artsenkrant Nr. 2129 - 11.01.2011
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Tumultueuze Thuisbevalling
Schitterende titel voor een horrorverhaal. De klok van de medische vooruitgang terugdraaien. Een paar toertjes. Naïeve jonge moeders worden slachtoffer van een gevaarlijke hype. Een modeverschijnsel, om in te zijn als de baby out komt. Een snuifje radicaal vroedvrouwelijk frustratiefanatisme als promotioneel materiaal. Bevallen op de keukentafel. Een mooie doos met een roze strik, maar waar af en toe heel gevaarlijke pandoraatjes inzitten. Ach, accidentjes worden uitgestatisticeerd. De overheid laat dit toe. Stimuleert misschien zelf een beetje. Omdat centen belangrijker zijn, belangrijker dan mensen.
De technische akte van de bevalling en vooral het correct, snel, professioneel, met expertise reageren op (vaak onmogelijk te voorspellen) complicaties vereist niet alleen enige kennis en kunde maar ook een aangepaste infrastructuur. Het schapevelletje voor het knetterende open haardvuur is vaak niet de ideale biotoop om een baby te reanimeren of een nabloeding te behandelen.
Het allerlaatste dat een gynaecoloog zou doen is zelf zijn vrouw of iemand die hem dierbaar is laten thuis bevallen. Geen Russische roulette. In Vlaanderen zijn we bij de beste ter wereld! Wat bevallen met goede afloop betreft toch. In Nederland waar thuisbevallen populair is, zijn de babysterftecijfers de slechtste van Europa.
Zwangerschapsbegeleiding is meer dan slijmbalcocooning aan een aandachtbehoeftige zwangere. Bevallen in een ziekenhuis wordt gedemoniseerd.
Bevalling in familiekring in de cozy huiskamer, met koffie en gebak in de schaduw van de boom in de tuin, in een caravan bij de zigeuners, in een kajuit bij de schipper maar toch niet in een 'zieken'huis. Bevallen is immers natuurlijk. Natuurlijk.
Is de natuur bevallingsminded? In Afrika waar bevallen letterlijk in de natuur gebeurt, gaat één op de 20 dood. Doodbloeden is natuurlijk bevallen pur sang. De natuur is onze grootste vijand.
En dan ervaring. What’s in a name. De relativiteit van de aantallen. Ervaren vroedvrouwen hebben tientallen bevallingen gedaan. Ervaren gynaecologen duizenden. Het verwijt van de vroedvrouwen is de overmedicalisering, allerlei machines die veel lawaai en pinggeluidjes maken zijn als security-agenten in de weer, slangetjes en buisjes worden gestopt in elke opening van de arbeid. Stimulerende producten worden ingespoten. Verdovende producten worden ingespoten. Vliezen worden gebroken, het water wordt gebroken.
Maar het doel heiligt de middelen: "Bevallen van een gezond kind met behoud van eigen gezondheid." De dag dat men bewijst dat alles beter is thuis, blijven wij thuis. Ondertussen…
Dr G Verhulst
in Artsenkrant Nr. 2122 - 30.11.2010
Gynaecologen vragen ouders om meer begrip
Steeds meer ouders dienen een klacht in tegen hun gynaecoloog
voor het 'missen van een prenatale diagnose van een aangeboren
afwijking'. De Vlaamse vereniging van gynaecologen vraagt om meer
begrip.
De voorbije maanden moesten twee vrouwenartsen voor de rechter
verschijnen na een klacht van ouders. In beide gevallen had de arts
een normale geboorte voorspeld, maar werd het kind uiteindelijk met
een afwijking geboren. In het eerste geval ging het om een
hartafwijking, in het tweede om een afwijking in het gezicht van
het kind.
Johan Van Wymeersch, de voorzitter van de Vlaamse vereniging van gynaecologen, zegt dat dergelijke klachten steeds vaker voorkomen. In De Artsenkrant vraagt Van Wymeersch om meer begrip. 'Wij doen ons best, maar een garantie dat een geboorte vlekkeloos zal verlopen, kunnen we nooit geven', aldus Van Wijmeersch, die benadrukt dat ons land over 'één van de best georganiseerde, betaalbare, toegankelijke en kwaliteitsvolle prenatale en verloskundige zorg ter wereld beschikt'. 'Maar er zullen steeds afwijkingen, mineure maar ook soms majeure, door de mazen van het prenatale net glippen, waardoor een afwijking slechts postnataal zal worden vastgesteld.'
'Het feit dat er zich op korte tijd een aantal juridische
dossiers aan het vormen zijn, betekent niet dat de kwaliteit van de
prenatale diagnose achteruit gaat, wel integendeel, maar dat bij
meer en meer niet voorspelde afwijkingen de weg naar de rechtbank
wordt ingeslagen', besluit Johan Wiemeersch.
Aanraden 22 Bewaar Corrigeer Print E-mail Share
Vaccinatie tegen seizoensgebonden griep
De HGR heeft besloten om de aanbevelingen over de doelgroepen voor vaccinatie tegen seizoensgriep, met inbegrip van het A/H1N1 virus, voorlopig niet te wijzigen.
Het blijft dus aanbevolen dat zwangere vrouwen zich tegen de griep laten vaccineren, vooral op het einde van hun zwangerschap
De volledige tekst van deze publicatie is te raadplegen mits aanklikken van de titel van deze bijdrage
Wat is zwangerschapsdiabetes?
Project Zoet Zwanger
Vrouwen met zwangerschapsdiabetes hebben
een sterk verhoogde kans om al in de eerste 5 tot 10 jaar na de
bevalling, blijvende diabetes te ontwikkelen. Ook al zijn de
symptomen vaak niet duidelijk, toch is het belangrijk dat diabetes
tijdig wordt opgespoord en snel wordt behandeld om verdere
problemen te voorkomen. Als vrouw met zwangerschapsdiabetes kun je
zelf ook veel doen om te voorkomen dat je na de zwangerschap
diabetes ontwikkelt. Het is wetenschappelijk bewezen dat je
diabetesrisico door een gezonde levensstijl (gezonde voeding en
beweging, overgewicht vermijden) sterk kan verminderd worden.
Daarom is het belangrijk dat deze maatregelen voldoende worden
bekendgemaakt bij vrouwen met zwangerschapsdiabetes en hun
zorgverleners. Met het project Zoet Zwanger proberen we daartoe bij
te dragen.
Wat u moet weten over de pil
Ze is, naast sterilisatie, het meest doeltreffende middel om geregeld seksueel verkeer te kunnen hebben zonder zwanger te worden. Maar ze is ook een medicijn. En daar hoef je als vrouw niet van te schrikken, want ze doet méér goed dan kwaad. De pil is overigens het geneesmiddel dat het breedst en het langst en het grondigst onderzocht werd van alle geneesmiddelen.
Stand van zaken rond vaccinatie tegen baarmoederhalskanker
Men schat dat in België jaarlijks 1400 gevallen van baarmoederhalskanker vermeden worden door screening met het klassieke uitstrijkje. Toch zijn er elk jaar nog 700 vrouwen bij wie baarmoederhalskanker vastgesteld wordt. Meer dan een derde zal daaraan ook overlijden. Slechts 59% van de vrouwen tussen 25 en 64 jaar neemt regelmatig deel aan cervixkankerscreening door middel van een uitstrijkje via hun gynaecoloog of huisarts. De sterfte aan baarmoederhalskanker kan vooral dalen door een grotere deelname van de vrouwen en slechts in mindere mate door invoering van nieuwe testen.
Baarmoederhalskanker DEEL 1: Wat is baarmoederhalskanker
Baarmoederhalskanker DEEL 2 : Humaan papillomavirus (HPV)
Baarmoederhalskanker DEEL 3: Vaccinatie tegen humaan
papillomavirus
Gynaecologisch
onderzoek , colposcopie en ev behandelingen
Gynaecologisch
onderzoek: Uitstrijkje van de baarmoederhals
Uitstrijkje van de baarmoederhals (of PAP-test) in 11
vragen
Video over baarmoederhalskanker door Kristin Scott Thomas
Website over ongewenst urineverlies
Ongewild urineverlies bij inspanning - zoals hoesten, optillen,
vrijen, sporten, lachen - wordt door artsen stress-incontinentie
genoemd. Het komt vaak voor : 1 op de 4 vrouwen van boven de 35
jaar heeft er last van. Incontinentie is echt een handicap. Je
leeft er geen dag korter door, maar de kwaliteit van je leven gaat
er danig door achteruit.
In het algemeen verwijst ongewild urineverlies of
urine-incontinentie naar het minder goed functioneren van de lagere
urinewegen. Het kan gaan om een minder goed werkende sluitspier,
blaas of beiden, als gevolg van letsel, ziekte, ouderdom of
afwijking.
Myomen en subfertiliteit
Er is weinig bekend over de invloed van UL op de fertiliteit en het nut van behandeling. Vermoedelijk hebben submucosale myomen een negatieve invloed op de fertiliteit. Hysteroscopische resectie lijkt zinvol. Desondanks kunnen andere factoren zoals de aanwezigheid van klachten, de leeftijd van de patiënte en het reeds doorlopen behandelingstraject, toelaten om te opteren voor myomectomie. Embolisatie van de arteria uterinae en medicamenteuze behandeling zijn minder voor de hand liggende opties.





